“ความโดดเดี่ยวของคนตำแหน่งสูง” เมื่อบารมีกลายเป็นกำแพง และ EGO ของผู้นำที่ไม่มีใครกล้าเตือน
หลายๆ คน เวลาทำงานบริษัทใหญ่แล้วมองขึ้นไปที่ตำแหน่ง Director, GM, MD, CEO, etc. แล้วเห็นแต่ความเท่ เห็นรถประจำตำแหน่งคันงาม เห็นอำนาจสั่งการ และบารมีที่ใครๆ ก็ต้องเกรงใจ ซึ่งผมว่าคงโดนใจกับคนตำแหน่งสูงๆ ที่กำลังอ่านบทความของผมนี้อยู่แน่นอน
แต่ความจริงที่เจ็บปวดซึ่งไม่มีใครเคยบอกคุณคือ “ยิ่งสูงยิ่งหนาว” ครับ และความหนาวที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การไม่มีใครคบหรือลูกน้องไม่เอา แต่มันคือการที่ “ไม่มีใครกล้าบอกความจริงกับคุณอีกต่อไป” ต่างหากครับ
ยิ่งในสังคมไทย ในวันที่คุณสร้างบารมีจนถึงจุดสูงสุด ทุกคนจะเริ่มพยักหน้าหรือเห็นด้วยกับคุณหมด ไม่กล้าขัด ทุกคนจะบอกว่าแผนของคุณ “เจ๋งครับพี่ ดีครับผม เหมาะสมครับท่าน” แม้ว่าในใจพวกเขาจะเห็นรูรั่วขนาดใหญ่ก็ตาม นี่คือจุดเริ่มต้นของหายนะที่เกิดจาก “กำแพงแห่งบารมี” ที่ผู้บริหารระดับสูงมักจะเจอโดยไม่รู้ครับ
1. กับดักของคำว่า “ได้ครับพี่ ดีครับผม เหมาะสมครับนาย”
เมื่อบารมีคุณเยอะ ลูกน้องจะเริ่มกลัวที่จะขัดใจ เพราะพวกเขาไม่อยากเสี่ยงโดนคุณหมายหัวหรือโดนดุในที่ประชุม ผลที่ตามมาก็คือคุณจะถูกล้อมรอบด้วย “เสียงสะท้อนของตัวเอง” (Echo Chamber) ทำให้คุณไม่เห็นจุดบอดของตัวเอง ไม่เห็นคู่แข่งที่กำลังไล่บี้ และไม่เห็นสันดานเสียๆ ของตัวเองที่กำลังทำลายทีม บารมีหรือ Ego จึงเป็นอาวุธที่อันตรายที่สุดครับ ถ้าคุณใช้มันข่มคนอื่นจนไม่มีใครกล้าเตือน วันหนึ่งคุณจะพ่ายแพ้ให้กับอีโก้ของตัวเอง หรือไม่ก็มีแต่ “คนที่มองไม่เห็น” ของจองกฐินคุณอยู่นั่นเองครับ
2. ศาสตร์การสร้าง “Mirror” (กระจกสะท้อนความจริง)
ผู้นำที่ฉลาด ต้องรู้จักสร้าง “กระจก” ไว้กับตัว กระจกในที่นี้คือคนสนิทหรือที่ปรึกษา ที่ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับตำแหน่งหรืองานของคุณ แต่เป็นคนที่ “กล้าตบหน้าคุณด้วยความจริง” ในวันที่คุณกำลังหลงระเริงกับอำนาจที่ยังมีอยู่ วิธีทำก็คือการหาพาร์ทเนอร์หรือกัลยาณมิตรที่เก่งพอๆ กัน (หรือเก่งกว่า) มาเป็นกระจกสะท้อนให้กับคุณ หรือสร้างวัฒนธรรมในทีมที่อนุญาตให้ขุนพลมือหนึ่งของคุณสามารถ “แย้ง” คุณได้ เพื่อรักษาความเฉียบคมและการสะท้อนความจริงของคุณไว้
3. วินัยในการ “ลดอีโก้” เพื่อรักษาบารมี
บารมีที่แท้จริงไม่ใช่การทำให้ลูกน้องกลัว แต่คือการทำให้คนเคารพในความเที่ยงธรรม ซื่อสัตย์ กันเอง และมีความจริงใจ ในวันที่คุณรู้ตัวว่าทำพลาด (และมีคนเตือนคุณแล้ว) การกล้ายอมรับความผิดต่อหน้าทีม ต่อหน้าลูกน้อง คือการ “รีเซ็ตบารมี” ให้พุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว เพราะมันแสดงว่าคุณคือ “ผู้นำที่แท้จริง” ไม่ใช่แค่คนบ้าอำนาจ (แต่จำไว้อย่างนึงว่าคนเราผิดได้ แต่อย่าผิดซ้ำบ่อยๆ ไม่งั้นจะขาดความเคารพจากลูกน้องครับ)
ความโดดเดี่ยวและต้องรักษาภาพลักษณ์ในตำแหน่งผู้นำคือเรื่องปกติ แต่การปล่อยให้อีโก้ปิดหูปิดตาจนมองไม่เห็นความจริงคือเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ ถ้าวันนี้ไม่มีใครกล้าขัดใจคุณเลยสักเรื่อง จงระวังครับ เพราะนั่นคือสัญญาณว่าคุณกำลังจะลงเหวโดยไม่มีใครช่วยครับ
Comments
0 comments
