สั่งลูกน้องแบบไทยๆ แบบไหนได้ ‘ใจ’ แบบไหนได้ ‘ส้นตรีน’

เรื่องนี้ “คลาสสิก” และจี้จุดเจ็บปวดคนเป็นหัวหน้างานในไทยที่สุดเลยก็ว่าได้ครับ เพราะวัฒนธรรมองค์กรบ้านเรามีเรื่อง “ระบบอาวุโส” และ “ความเกรงใจ” มาเกี่ยวเยอะมากๆ ดังนั้น การสั่งงานแบบ “ไทยๆ” จึงมีเส้นกั้นบางๆ ระหว่างการเป็น “พี่ที่น่านับถือ” กับ “หัวหน้าที่น่ารำคาญ” ครับ ผมขอสรุปความต่างมาให้หัวหน้างานทุกคน ดังนี้ครับ

❌ สั่งแบบไม่ได้ใจลูกน้อง

1. สั่งงานหลังเลิกงาน (หรือวันหยุด) เช่น “น้องครับ พอดีพี่เพิ่งนึกได้ ขอเย็นนี้หรือพรุ่งนี้เลยนะ” นี่คือการทำลาย Work-Life Balance ที่ลูกน้องเกลียดที่สุดครับ พวกเขาอาจจะตอบ “ค่ะ/ครับ” แต่ในใจเขาแช่งพี่ไปถึงชาติหน้าแล้ว (ฮา)

2. สั่งแบบ ‘คลุมเครือ’ ไม่ชัดเจน เช่น “เอาแบบที่พี่เคยทำให้ดูนะ ไปลองทำมาดูหลายๆ แบบนะ ลองนำมาเสนอพี่ดูนะ” อะไรทำนองนี้ ลูกน้องจะรู้สึกเหมือนกำลัง “งมเข็มในมหาสมุทร” เพราะคุณไม่ชัดเจน ทำให้เสียเวลาพวกเขามากๆ แถมพอทำไปให้คุณก็สั่งแก้ใหม่หมด

3. สั่งแบบ ‘ล้วงลูก’ หรือว่า “Micromanagement” เช่น จี้ทุกชั่วโมง ตามทุก 5 นาที แถมยังต้องรีพอร์ทว่าไปไหนมาบ้าง ทำอะไรบ้าง เช็คทุกเม็ดเหมือนไม่เชื่อใจลูกน้อง แบบนี้ลูกน้องเก่งๆ จะลาออกเป็นคนแรกๅ เพราะพวกเขารู้สึกอึดอัดและไม่ได้รับความไว้วางใจครับ

4. สั่งแบบ ‘โชว์อำนาจ’ ต่อหน้าคนอื่น เช่น ติหรือสั่งงานแบบหักหน้าลูกน้องกลางที่ประชุม หรือกลางกลุ่มไลน์เพื่อให้ตัวเองดูเป็นคนคุมเกม แบบนี้ลูกน้องจะเสียความมั่นใจและแค้นฝังหุ่นกับคุณทันที แนะนำว่าไลน์หรือโทรคุยส่วนตัวไปจะดีกว่าครับ แต่ถ้าเป็นเรื่องขั้นเด็ดขาดและต้องประกาศให้ทุกคนทราบโดยทั่วกัน อันนี้ก็จำเป็นต้องโชว์อำนาจตามสถานการณ์ครับ

✅ สั่งแบบที่ลูกน้อง “รัก”

1. สั่งแบบ ‘ให้เกียรติและอธิบายเหตุผล’ แทนที่จะสั่งแค่ “ทำอันนี้มานะ ทำตามที่สั่งนะ ไปคิดมาละกันนะ…” ให้เปลี่ยนเป็น “พี่เห็นว่าน้องเก่งเรื่องนี้ พี่เลยอยากให้ช่วยดูตรงนี้หน่อย เพราะมันสำคัญกับโปรเจกต์เรามาก” เมื่อพวกเขารู้สึกว่า “งานสำคัญเพราะพวกเขาสำคัญ” พวกเขาจะทำงานให้ถวายหัวครับ

2. สั่งแบบ ‘พี่ช่วยซัพพอร์ต’ เช่น “พี่ต้องการงานแบบนี้นะ น้องติดตรงไหนหรืออยากให้พี่ช่วยคุยกับใคร บอกพี่ได้เลย” นี่คือการประกาศตัวว่าคุณเป็น “หน่วยหนับหนุน” ไม่ใช่เป็นแค่คนสั่งการ

3. สั่งแบบ ‘รู้กาลเทศะ’ เช่น ถ้ามีงานด่วนตอนเย็น พี่ต้องเริ่มด้วยคำว่า “พี่ขอโทษจริงๆ ที่งานนี้มาด่วน พี่รู้ว่ามันเย็นแล้ว แต่ลูกค้าเขาขอมาแบบนี้ น้องพอจะช่วยพี่หน่อยได้ไหม…” ประมาณนี้ครับ ต้องมีวาทะศิลป์ ที่สำคัญคืออย่าลืมให้รางวัลพิเศษหลังได้งานแล้วง่ายๆ เช่น พาไปเลี้ยงข้าว กินเหล้า เป็นต้น ความอ่อนน้อมและการยอมรับผิดของหัวหน้า ได้ใจคนไทยกว่าการบังคับเยอะครับ

4. สั่งแบบ ‘ให้ทางเลือก’ เช่น “พี่อยากได้เป้าประมาณนี้ น้องคิดว่าวิธีไหนเวิร์กกว่ากันระหว่าง A กับ B” คือการให้เขามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ จะทำให้พวกเขาทำหน้าที่ด้วยความเต็มใจ ไม่ใช่เพราะถูกออกคำสั่งครับ

คนไทยแพ้ทาง “ความจริงใจ” และ “การให้เกียรติ” ครับ ถ้าคุณสั่งงานด้วยความเข้าใจว่าพวกเขาก็มีชีวิต มีความกังวล และมีความฝัน คุณก็จะได้ “ทหารเอก” ที่พร้อมปิดดีลร้อยล้านให้คุณทุกเมื่อ

Comments

0 comments